[ وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ (٦) ] وه‌ ئه‌گه‌ر شتێكت به‌خشی چاوه‌ڕێی ئه‌وه‌ مه‌به‌ یان داوای ئه‌وه‌ مه‌كه‌ كه‌ زیاترت پێ ببه‌خشن، یاخود به‌ كرده‌وه‌ چاكه‌كانت منه‌ت مه‌كه‌ سه‌ر خوای گه‌وره‌دا، یاخود لاواز مه‌به‌ له‌وه‌ی كه‌ خێرو چاكه‌ زۆر بكه‌یت، یاخود به‌ پێغه‌مبه‌رایه‌تیه‌كه‌ت داوای ئه‌جرو پاداشت له‌ خه‌ڵكى مه‌كه‌.