وَقَوۡلِهِمۡ

إِنَّا

قَتَلۡنَا

ٱلۡمَسِيحَ

عِيسَى

ٱبۡنَ

مَرۡيَمَ

رَسُولَ

ٱللَّهِ

وَمَا

قَتَلُوهُ

وَمَا

صَلَبُوهُ

وَلَٰكِن

شُبِّهَ

لَهُمۡۚ

وَإِنَّ

ٱلَّذِينَ

ٱخۡتَلَفُواْ

فِيهِ

لَفِي

شَكّٖ

مِّنۡهُۚ

مَا

لَهُم

بِهِۦ

مِنۡ

عِلۡمٍ

إِلَّا

ٱتِّبَاعَ

ٱلظَّنِّۚ

وَمَا

قَتَلُوهُ

يَقِينَۢا

١٥٧

Bu, bir de inkarlarından, Meryem'e büyük bir iftirada bulunmalarından ve: "Meryem oğlu İsa Mesih'i, Allah'ın elçisini öldürdük" demelerinden ötürüdür. Oysa onu öldürmediler ve asmadılar, fakat onlara öyle göründü. Ayrılığa düştükleri şeyde doğrusu şüphededirler, bu husustaki bilgileri ancak sanıya uymaktan ibarettir, kesin olarak onu öldürmediler, bilakis Allah onu kendi katına yükseltti. Allah Güçlü'dür, Hakim'dir.