[ وَقَالُوا لَوْ شَاءَ الرَّحْمَنُ مَا عَبَدْنَاهُمْ ] وه‌ ئه‌یانوت: ئه‌گه‌ر خوا ویستی لێ بوایه‌ ئه‌وه‌ ئێمه‌ عیباده‌تی ئه‌م مه‌لائیكه‌تانه‌مان نه‌ئه‌كرد [ مَا لَهُمْ بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ (٢٠) ] كه‌ هیچ زانیاریه‌كیان نیه‌ له‌و شته‌دا به‌ڵكو ته‌نها درۆ هه‌ڵئه‌به‌ستن و له‌ خۆیانه‌وه‌ قسه‌ ئه‌كه‌ن.