وَلَئِنۡ

أَذَقۡنَٰهُ

رَحۡمَةٗ

مِّنَّا

مِنۢ

بَعۡدِ

ضَرَّآءَ

مَسَّتۡهُ

لَيَقُولَنَّ

هَٰذَا

لِي

وَمَآ

أَظُنُّ

ٱلسَّاعَةَ

قَآئِمَةٗ

وَلَئِن

رُّجِعۡتُ

إِلَىٰ

رَبِّيٓ

إِنَّ

لِي

عِندَهُۥ

لَلۡحُسۡنَىٰۚ

فَلَنُنَبِّئَنَّ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

بِمَا

عَمِلُواْ

وَلَنُذِيقَنَّهُم

مِّنۡ

عَذَابٍ

غَلِيظٖ

٥٠

و اگر پس از رنجی که به او رسیده است، رحمتی از سوی خود به او بچشانیم، مسلماً می‌گوید: «این حق من است، و گمان نمی‌کنم قیامت بر پا می‌شود، و (به فرض) اگر به سوی پروردگارم باز گردانده شوم، بی‌گمان برای من نزد او (پاداش‌های) نیکو (و خوش) است». پس بی‌گمان کسانی‌که کافر شدند به آنچه کرده‌اند آگاه خواهیم کرد، و از عذاب سخت به آن‌ها می‌چشانیم.